Θεοφιλίτζης (Θεόφιλος)

Ο Θεοφιλίτζης ήταν συγγενής του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ και του καίσαρα Βάρδα και ο μοναδικός λόγος που η ύπαρξή του έχει καταγραφεί στις πηγές είναι επειδή προσέλαβε στην υπηρεσία του τον Βασίλειο Α΄, δίνοντάς του έτσι την ευκαιρία της κοινωνικής ανόδου.
Ο Θεοφιλίτζης είχε το αξίωμα του δρουγγαρίου της βίγλας ή του κόμητος των τειχέων. Σύμφωνα με τις πηγές ήθελε να περιστοιχίζεται από «γενναίους ἄνδρας καὶ εὐειδεῖς καὶ εὐήλικας καὶ ἐπ’ ἀνδρείᾳ μάλιστα καὶ ῥώμῃ σώματος διαφέροντας». Αναζητώντας έναν άνθρωπο επιδέξιο στον χειρισμό των ίππων, του υποδείχθηκε από έναν ιατρό, ο οποίος παρείχε σε αυτόν τις υπηρεσίες του, ο Βασίλειος, ο οποίος προσελήφθη αμέσως. Ως «ακόλουθος» και ιπποκόμος του Θεοφιλίτζη ο Βασίλειος τον ακολουθούσε παντού. Ένα ταξίδι του Θεοφιλίτζη στην Πελοπόννησο έγινε αφορμή για τον πλουτισμό του Βασιλείου, η συμμετοχή του σε ένα δείπνο (κλητόριον) όπου παρευρέθηκαν οι εκπρόσωποι της ανώτερης αριστοκρατίας, στο οποίο κλήθηκε να παλέψει με έναν Βούλγαρο είχε ως αποτέλεσμα να εξαπλωθεί η φήμη του σε ολόκληρη την Κωνσταντινούπολη και η συμμετοχή του σε ένα κυνήγι του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ οδήγησε στην απόσπασή του από την υπηρεσία του Θεοφιλίτζη και στην είσοδό του στην βασιλική αυλή με τον τίτλο του στράτορα (857). Ο Θεοφιλίτζης δεν αναφέρεται ξανά στις πηγές μετά από αυτό. Η σύνθεση των λεπτομερειών γύρω από τις δραστηριότητές του όμως παρέχει πληροφορίες όχι μόνο για τον ίδιο τον Βασίλειο Α΄, αλλά κυρίως για τους ανθρώπους που ανήκαν στο προσωπικό των αρχόντων του 9ου αι. και αποτελούσαν τις λεγόμενες στη βιβλιογραφία «ακολουθίες» των αρχόντων.

Βιβλιογραφία:

Herlong, Kinship, 70, 73-74· Beck, Gefolgschaftswesen, 10· Χριστοφιλοπούλου, Σύγκλητος, 49· PmbZ, αρ. 8221.