Κωνσταντίνος Μανιάκης ο Αρμένιος

Ο Κωνσταντίνος ο Μανιάκης, ο επιλεγόμενος Αρμένιος, καταγόταν σύμφωνα με τις πηγές από οικογένεια αρχηγών της Αρμενίας (ἐξ ἀρχηγῶν καὶ συναυταδέλφων). Με τη σύμφωνη γνώμη του αδελφού του ήρθε στην Κωνσταντινούπολη ως όμηρος επί Θεοφίλου (829-842). Κοντά στον καίσαρα Βάρδα ξεχώρισε «διά τε τὴν αὐτοῦ ψυχῆς τε καὶ σώματος εὐκοσμίαν και την φιλόκαλον πρόθεσιν». Έλαβε αρχικά το αξίωμα του δρουγγαρίου της βίγλας, και στη συνέχεια επί Μιχαήλ Γ΄ έγινε δομέστικος των εξκουβιτόρων και πατρίκιος. Έτσι, αρχικά εμφανίζεται στο ιστορικό προσκήνιο επειδή προσπάθησε να επιφέρει την παραίτηση του τελευταίου εικονομάχου πατριάρχη Ιωάννη Γραμματικού (843). Στη συνέχεια προσπάθησε ανεπιτυχώς να εμποδίσει την δολοφονία του λογοθέτη Θεόκτιστου, και στην υπόθεση της δολοφονίας του καίσαρα Βάρδα τάχθηκε με το μέρος του Μιχαήλ Γ΄. Ο Κωνσταντίνος ο Αρμένιος τελείωσε τη σταδιοδρομία του λαμβάνοντας το αξίωμα του λογοθέτη του δρόμου, πιθανώς επί Βασιλείου Α΄ (867-886).
Ο Κωνσταντίνος χαρακτηρίζεται ως «οἰκεῖος» του καίσαρα Βάρδα. Οι πηγές αναφέρουν κάποια συγγένεια εξ αγχιστείας που πιθανώς υπήρχε με τον Βασίλειο Α΄, και έχει υποτεθεί ότι ίσως η πρώτη σύζυγος του Βασιλείου ήταν κόρη του Κωνσταντίνου, υπόθεση που παρόλα αυτά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Ο Κωνσταντίνος πάντως βρισκόταν, σύμφωνα με τις αναφορές, εγγύτερα στον Βασίλειο και τον Μιχαήλ Γ΄, με τον οποίο συμμετείχε σε αρματοδρομίες, παρά στον καίσαρα Βάρδα, από την πολιτική του οποίου προσπάθησε να πάρει αποστάσεις.

Βιβλιογραφία:

Χρήστου, Αυτοκρατορική εξουσία, 121-130· Settipani, Continuité, 265· Winkelmann, Quellenstudien, 83, 118-119· Karlin-Hayter, Études, 484-492· PmbZ, αρ. 3962.