Ρωμανός Β΄

Ο νεαρός γιος του Κωνσταντίνου Ζ΄ στέφθηκε αυτοκράτωρ ήδη το Πάσχα του 945 και σύντομα αρραβωνιάστηκε με πριγκήπισσα από την Ουγγαρία, η οποία όμως πέθανε σε νεαρή ηλικία και έτσι ο γάμος δεν τελέστηκε ποτέ. Ο Ρωμανός Β΄ τελικά νυμφεύθηκε μια κόρη της οικογένειας των Κρατερών, την ξακουστής ομορφιάς Θεοφανώ, περίπου το 956, με την οποία απέκτησε δύο γιους, τον Βασίλειο Β΄ και τον Κωνσταντίνο Η΄, και μία κόρη, την Άννα, η οποία βασίλευσε στη Ρωσία. Και τα δύο αγόρια ήταν σε βρεφική ηλικία όταν πέθανε ο Ρωμανός Β΄ τον Μάρτιο του 963, σύμφωνα με μία εκδοχή από δηλητήριο, σύμφωνα με μία άλλη από εσωτερικά τραύματα μετά από κυνηγετικό ατύχημα.
Η βασιλεία του Ρωμανού Β΄, μολονότι σύντομη, υποκρύπτει εντάσεις που είναι εμφανείς ήδη στην αμαυρωμένη φήμη τόσο του νεαρού και όμορφου αυτοκράτορα, ο οποίος λέγεται ότι περνούσε τη ζωή του σε διασκεδάσεις, όσο και της πανέμορφης Θεοφανούς. Ο Ρωμανός Β΄ νομοθέτησε κατά την παράδοση των προκατόχων του, εκδίδοντας νόμους για τη μικρή γαιοκτησία και για τη γαιοκτησία των στρατιωτών, μάλιστα κατάργησε συνολικά τη δικαστική διαπραγμάτευση με τους «δυνατούς» στην περίπτωση που οι δικαιοπραξίες τους εις βάρος των «πενήτων» είχαν γίνει μετά το 945. Αν και οι νόμοι φαίνεται ότι συντάχθηκαν από τον Θεόδωρο Δαφνοπάτη, στη διακυβέρνηση κυριαρχούσε ο ευνούχος Ιωσήφ Βρίγγας, ο οποίος μάταια προσπάθησε να ανακόψει τη διαδικασία ανόδου των Φωκάδων. Τελικά η εκστρατεία που είχε προγραμματιστεί ήδη επί Κωνσταντίνου Ζ΄ εναντίον της αραβοκρατούμενης Κρήτης πραγματοποιήθηκε το 960/1 υπό την ηγεσία του δομέστικου των Σχολών, Νικηφόρου Φωκά και η Κρήτη ενσωματώθηκε στη βυζαντινή επικράτεια. Προκειμένου να κρατηθεί ο Φωκάς μακριά από την Κωνσταντινούπολη του ανατέθηκε κατόπιν ο πόλεμος στα ανατολικά σύνορα. Καταλήφθηκαν τότε η Ανάζαρβος, η Γερμανίκεια και το Χάλεπ. Ο Νικηφόρος Φωκάς βρισκόταν εκτός πρωτεύουσας όταν πέθανε ο Ρωμανός Β΄ αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε, τελικά, να διεκδικήσει επίσημα το θρόνο.

Βιβλιογραφία:

PmbZ 2, αρ. 26834· Χριστοφιλοπούλου, Ιστορία τ. Β2, 108-111, 115-116· Cheynet, Aristocratie, 296· Cheynet, Les Kratéroi, 229-230· Βλυσίδου, Αριστοκρατικές οικογένειες, 111-114, 123-124, 125-131· ODB, 1806-1807· Μαρκόπουλος, Ιωσήφ Βρίγγας, 85-117· Odorico, Il calamo d’argento, 65-93·
https://en.wikipedia.org/wiki/Romanos_II